Wzajemne oddziaływanie architektury i obiektów

Cztery galerie są oznaczone naturalnej wielkości literami umieszczonymi między żeliwnymi kolumnami budynku. Uosabiają one charakter każdej galerii: DESIGN, PLAY, EXHIBITION i IMAGINE. Przestrzenne litery ujawniają tematykę każdej galerii, a interaktywne instalacje rozmieszczone są w całym budynku, a interaktywne instalacje są rozmieszczone w całym budynku. Istnieje namacalna interakcja między projektem architektonicznym budynku a eksponowanymi obiektami. Na przykład w sekcji PLAY, otaczającej plac zabaw dla małych dzieci, obiekty są ułożone według koloru i pierwszej litery (litera R ma kształt robota). W innym miejscu szklane gabloty prezentujące historyczne domki dla lalek zostały wzbogacone o światła dyskotekowe i dźwięki, które przyspieszają i zwalniają po przekręceniu pokrętła.

Rozbudowany proces współtworzenia

Kiedy Gill Lambert i Geoff Shearcroft – dwójka partnerów z AOC Architecture – oprowadzają mnie po budynku, Lambert staje się coraz bardziej podekscytowana. Podbiega do obiektów, wskazuje, które przyciski nacisnąć, gdzie stanąć, aby uczestniczyć w iluzji optycznej i jak słuchać rozmowy między dwoma meblami. Nie mogę jej winić za jej dziecięcy entuzjazm: ogólne wrażenia z tego budynku są radosne, kolorowe i hojne. Sukces wynika z szeroko zakrojonego procesu współtworzenia. AOC rozpoczęło 10-miesięczny okres rezydencji w muzeum, który przybrał formę laboratorium testowego do publicznej eksploracji propozycji. Celem było stworzenie najradośniejszego muzeum na świecie. Łatwo zrozumieć, dlaczego stało się ono ulubionym miejscem okolicznych mieszkańców, sądząc po poniedziałkowym popołudniowym zgiełku. Kawiarnia jest pełna, dzieci biegają, rodzice za nimi, a wózki dziecięce stoją w rzędzie na tyłach centralnej hali.

Angażowanie ludzi w tworzenie lepszych budynków

Przed wspólną wizytą w Young V&A spotkałem się z Shearcroftem i Lambertem na rozmowę w ich biurze w pobliżu. Studio zostało założone w 2005 roku i jest kierowane przez trzech dyrektorów: Gill, Geoffa i ich kolegę Toma Cowarda. Prace AOC zawsze były skoncentrowane na społeczności i pełne optymizmu. Ich początki sięgają czasów studiów Toma i Geoffa, kiedy to obaj mieli przeczucie, że zaangażowanie ludzi w proces projektowania może przyczynić się do powstania lepszych budynków. Postanowili założyć wspólną praktykę, a Gill dołączyła do nich na samym początku.

Co zapoczątkowało tę współpracę?

Lambert: Zanim dołączyłem do AOC, prowadziłem organizację charytatywną o nazwie Voluntary Design and Build. Realizowałem projekty wspólnie ze społecznościami lokalnymi i świeżo upieczonymi absolwentami kierunków architektonicznych – bardzo zaangażowanymi i praktycznymi.

Shearcroft: W tym czasie Tom i ja rozmawialiśmy o zaangażowaniu ludzi w proces budowania, ale Gill miała bezpośrednie doświadczenie w tej dziedzinie. Od tego czasu, przez ostatnie 20 lat, cała trójka pracowała nad tym, jak zaangażować ludzi w briefy i projektowanie poprzez procesy współtworzenia. Postrzegamy Państwa rolę jako projektantów, facylitatorów i moderatorów.

Czy mógłby Pan podać przykład jednego z pierwszych projektów, które Pan realizował?

Shearcroft: Ważnym projektem dla nas był The Lift, modułowy teatr przygotowany na Londyński Międzynarodowy Festiwal Teatralny. W ramach tego projektu współpracowaliśmy z 10 grupami społecznymi rozsianymi po kilku dzielnicach olimpijskich. Spotkaliśmy się z nimi w różnych miejscach, zachęcając uczestników do wyobrażenia sobie dnia z życia nowego budynku. Na przykład przejęliśmy teatr w Stratford i rozmawialiśmy z uczestnikami o tym, jak taka przestrzeń mogłaby służyć Państwu do spotkań i występów. Bawiliśmy się w tej przestrzeni takimi przedmiotami jak folia plastikowa, szopa ogrodowa i namiot. Zauważyliśmy kilka ciekawych rzeczy: ludzie chętnie wchodzili do kręgu wyznaczonego przez wiszącą folię plastikową, ale wydawali się zdenerwowani wejściem do szopy ogrodowej, ponieważ wydawała się zbyt „twarda”. Kolejne odkrycie: ludzie konsekwentnie wspominali, że teatr powinien być przestrzenią widowiskową typu black box, ale jednocześnie musi umożliwiać dostęp światła dziennego podczas spotkań w ciągu dnia.